Salomé

Vinculado á xeración de lúcidos activistas culturais que xurdiron arredor da Sala Nasa de Compostela, Carlos Santiago representa unha aposta pola renovación escénica e destaca sobre todo por un humor de raíz corrosiva.

Desenvolve a súa actividade principalmente no campo das artes escénicas, tanto no teatro como na música. Desde 1997 reparte o seu traballo entre Galicia e Portugal, colaborando regularmente con compañías teatrais, formacións musicais e outros proxectos artísticos a un e outro lado do Miño.

Formou parte de diversos proxectos musicais como cantante e letrista, desde a banda afterpunk Nicho Varullo ou a Banda da Nasa, especializada en cabare, ata a Psicofónica de Conxo, unha das experiencias musicais máis relevantes na escena musical galega da última década.

De 1992 a 1997 formou parte da compañía teatral Chévere participando en diversas montaxes e proxectos da compañía como técnico, guionista ou intérprete. En 1998 iniciou o seu traballo como dramaturgo e director escénico en Portugal, na Expo 98 de Lisboa, da man de compañías como Trigo Limpo, Teatro O Bando, A Barraca, o GTN da Universidade Nova de Lisboa ou A Teia, asinando pezas como Au Gaciar, viagem teatral ao Fin do Mundo, Abraço de Ferro, Mamã Lusitânia ou Ascensão e Queda de Zé Grotewski.

A partir de 2001 escribe varias pezas para compañías galegas, como Drácula, espectáculo de marionetas para Trompicallo, ou a comedia musical Ratman e Bobyn para Bacana Producións, da que tamén é autor da banda sonora xunto a Pepe Sendón, e dirixe Sidecar, da compañía Belmondo. En 2007 escribiu e dirixiu A sega, para o espectáculo Pan da compañía Volta e Dálle. En 2008 participou na escrita colectiva de Periferia, dirixida por Montse Triola e en 2009 escribiu e dirixiu Finlandia co Teatro Biodegradábel de Ohio, experimento de teatro civil que suscitou unha grande acollida por parte de público e crítica.

Desde os anos noventa realiza tamén diversos espectáculos de monólogos, tanto en Galicia como en Portugal, entre os que destacan Monólogos finlandeses, Textículos, Desacordos ortográficos ou A leira magnética, onde a ironía e a crítica da actualidade procuran sempre o entusiasmo do público.

É autor dun libro de poemas de marcado carácter experimental, Metalurxia, na colección Di-Versos de Edicións Positivas, e dunha novela breve, Acantinado, integrada na colección O Lapis do Taberneiro.

Tamén colaborou como guionista en programas de radio e televisión como Apaga a luz, de Atlantis Producións, ou nos espectáculos de Mofa e Befa Finis Mundi Circus e Cultura para dar e tomar. En 2005 iniciou o seu traballo como guionista en curtametraxes como A dúas velas ou Microfundismos, de Quique Otero, ou A casa, en colaboración con Xabier Queipo. É autor de varios guións para longametraxes como Caixa negra ou Sempre en Schnell, e documentais como O labrego que inventou a Lúa ou O sexo dos espellos.