De Vilatriste a Vilalegre

Nas aforas de Vilatriste hai unha lagoa da que emana unha brétema misteriosa que impregna o aire cunha estraña tristeza. Uns novos moradores descobren que se beben das súas augas adquiren un superpoder que os dota de capacidades extraordinarias. Pero as habitantes de Vilatriste ignoran todos estes efectos. Cando estes forasteiros intentan compartir o seu achado atopan de fronte a desconfianza e rexeitamento dos veciños. A morte do alcalde vello e a chegada do novo traen consigo toda unha serie de  transformacións cunhas escuras intencións. Trepas é o alcume dun xove habitante de Vilatriste enredado inesperadamente nunha singular aventura: salvar a vila das fauces dun malvado dirixente. Axudado por unha singular superheroína descobren a fórmula para vencer ao seu inimigo pero... funcionará? 
 

Teatro O Cubo aposta por dar máis protagonismo aos monicreques neste reto escénico coa teima de sempre: que poidan gozar todas as idades das súas propostas. Roi Vidal deseña unha disparatada trama na que se mestura identidade rural galega, superpoderes e 40 anos de Centro Dramático Galego. O resultado é unha divertida peza de títeres que percorrerá prioritariamente o rural galego a bordo da “Utópica Rodante”, un vehículo que transportará o teatro por todos eses concellos que ousen acoller esta intrépida proposta. 

Roi Vidal:
“A Utópica Rodante” é un proxecto de produción escénica no ámbito do teatro de obxectos que ten dous obxectivos fundamentais. Por unha banda, facer un espectáculo para todos os públicos arredor do concepto de utopía e da realidade social no rural galego. Pola outra, contribuír á celebración do cuadraxésimo aniversario da creación do Centro Dramático Galego.

Partindo do estudo do concepto de utopía o noso espectáculo centrará a súa atención no retrato sociolóxico dese grupo social que poderíamos mencionar como neohhippis, caracterizado pola asunción dunha boa parte dos ideais dos movementos contraculturais e as ideoloxías inconformistas que xurdiron na segunda metade do século XX (feminismo de terceira vaga, pacifismo, amor libre, antiglobalización, ecoloxismo, etc). 

Na Galiza destas primeiras décadas do século XXI, a ideoloxía neohippi leva a unha serie de persoas a adoptar modos de vida baseados nunha forte responsabilidade ecolóxica e no afastamento voluntario das derivas máis produtivistas do sistema hexemónico, e moitas veces incluso se chegan a constituír comunidades en núcleos de poboación rurais semibaleirados que lles ofrecen propiedades a bo prezo para poder desenvolveren o seu proxecto de vida.  O noso camión fará unha xira por estes mesmos territorios para simbolizar esta viaxe á contra e visibilizar o choque cultural entre estes grupos humanos e os habitantes autóctonos aparentemente adaptados ao sistema.

A nosa visión terá por forza que ser satírica, e para iso utilizaremos a linguaxe radical dos títeres. O dinamismo do argumento traerá as gargalladas e a provocación, pero tamén o pensamento crítico e o autorecoñecemento. Personaxes que saltan da viñeta ao teatro para representarse e representarnos. 

Ademais, de cara a celebrar o 40 aniversario da creación do Centro Dramático Galego o argumento do texto seguirá un esquema narrativo baseado na propia historia do teatro galego dos últimos 60 anos, desde a aparición dos primeiros grupos de teatro independente ata a propia creación do CDG en 1984, pasando pola época de efervescencia colectiva dos anos 70 coa Mostra de Ribadavia como eixo climático e a profesionalización como punto de xiro.