La Toffana

É o 26 de xullo de 1659 e no Tribunal do Santo Oficio de Roma comeza o agardado xuízo a Giulia Toffana, unha dama da burguesía romana coñecida por fabricar cosméticos e perfumes moi demandados na corte. Xunto a ela serán xulgadas a súa propia filla, a súa axudante, un sacerdote moi querido na comunidade e algunhas viúvas das familias máis respetables de Roma. A acusada enfróntase aos cargos de herexía por atentar contra o sagrado sacramento do matrimonio creando e proporcionando un veleno co que podería ter asasinado a centos de homes. Nai e filla declararon a súa inocencia e foran refuxiadas no Convento das Servas de María durante as investigacións da Inquisición, até o momento en que alguén lanza o rumor de que a que xa alcuman "A Toffana" envelenou a auga de Roma e agora o pobo pide a súa cabeza.

Nai e filla, sociópatas ou xusticieiras, enfrontaranse ao xuízo da Inquisición renunciando a un avogado ante o expectante pobo de Roma. Cun pé no abismo, dialogarán na súa cela de castigo mentres intentan librarse da forca sen sospeitar que hai moito que aínda non saben a unha da outra, e que están a piques de crear a súa propia lenda. A través das probas, argumentos e contraargumentos, rememorarán os episodios que as levaron até alí: o axustizamento da súa avoa, as marcas na porta do seu fogar en Palermo que as sinalaba como meigas, a súa chegada ao convento para servir ás monxas, o seu primeiro laboratorio, a complicidade do padre Colona, a igrexa na que comezaron a distribuír o seu veleno, a corrupción na corte romana… a traizón e a tortura.

Durante esta última viaxe, dos seus alegatos e conversas xurdirán tamén as súas ideas sobre a liberdade, o matrimonio, o condicionante feminino, os límites do amor, a xustiza e o sacrificio. Os actores, cantando e tocando instrumentos barrocos e contemporáneos, darán voz tamén a carceleiros, testemuñas, viúvas negras e relixiosas, e o público, convertido agora no pobo de Roma, terá a última palabra. Daralle ou quitaralle a razón á Historia?