Os actos e as profecías

ENTRE A VIDA E OS SOÑOS

"Na noite non hai rezo posíbel, todo fica de aquí.
Mais se aínda arde é que hai luz".

Estes versos de Fran Cortegoso espertaron en nós a intuición dunha proposta formal para falar do punto de encontro entre o desexo e o que acontece. Abriron unha porta para asomarnos á veta que une presente e teatro e activaron a necesidade de mergullarnos no misterio que sostén tantas almas pululando arredor da proxección dunha ficción sobre nós mesmas.
Sempre hai pretensión no acto de falar sobre un espectáculo antes da súa estrea, antes de existir. Todo o que digamos é unha idea, unha aspiración. A nosa profecía. Mais se queremos apuntar que sentimos claramente que o mundo dos chamados talents shows, espectáculos televisivos que combinan telerrealidade e concursos de talentos, conteñen moitas fendas vitais con potencialidade para amosar os puntos de fricción entre a vida e os soños, entre a vida desexada, soñada, idealizada, e o presente. A necesidade de ser, de amosarse, de gañar, de triunfar. As urxencias da vida, dos coidados, as dificultades etc. A confrontación, en definitiva, dos soños propios co contorno. Mais no fulgor televisivo atopamos tamén unha invitación á celebración a pesar de todo. A sorrir e brillar e tirar para adiante aínda que o chan estea abríndose baixo os nosos pés. Diso vai o mantra do Show must go on. E a vida, a vida tamén é un pouco iso, non? Avanzar a pesar de todo, como as bandadas, as mandas, os bancos de peixes. Nalgún momentos escribimos algo como: "Nada hai máis cruel que a vida, que avanza coa determinación das feras". Isto, dalgunha forma, é o que atopamos no verso de Cortegoso e o que supón o motor interno de Os actos e as profecías.
Resulta que os insectos voan desorientados arredor dunha lápada porque a súa referencia lumínica natural son os corpos celestes e precisan darlle as costas á luz para orientarse. Dar voltas no ceo e consumirnos polo lume. Un impulso que está nas noites, que está na vida e que está e estará sempre no teatro.

Tamara Canosa (directora)