rosalía, cartografía de ásperas ortigas

Hai unha certa tendencia a maquillar a epiderme da obra literaria de Rosalía. En ocasións, discretamente, para pasar desapercibida; noutras, recargada e estridente. O impacto da maquillaxe na pel pode ser perigoso, inflamando os tecidos e provocando alerxias e, quizá, como coa obra de Rosalía, sexa mellor lavala con auga de xabón natural, prescindir de recendos e rexeitar os aderezos.

“A literatura, na medida en que se volve impotencia de revelar, querería chegar a ser revelación do que a revelación destrúe”, afirma Blanchot. Nese lugar quero traballar, nese espazo de destrución, de caos e de desconcerto: no labirinto que tece o ánimo de Rosalía, nos seus lugares sen saída, na frustración do seu postigo pechado, na súa tentativa —no seu desexo— da desembocadura calma.