Tarará - Chis - Pum!

Santiago Montenegro comeza a súa relación co teatro o ano 1977, aos dezasete anos, no grupo Teatro Popular Galego, xermolo de Artello Teatro, en cuxa fundación participa o ano seguinte. Como actor e/ou técnico de iluminación -entre outras moitas tarefas- traballa en todas as montaxes desta compañía ate o ano 1984, no que se crea o Centro Dramático Galego.

A finais de 1985, tras participar en produccións do CDG como actor (Woyzeck) e axudante de dirección (Os vellos...), retoma o traballo da compañía Artello Teatro, co que foi o seu primeiro traballo de dirección, Gulliver FM, de A. R. Reixa. A partir dese momento, dirixe os espectáculos de Artello Almas perdidas (1987) -producido polo CDG-, Gran Venta 10º Aniversario (1988), Batea (1990) e A matanza dos Seixas (1993).

Outros traballos salientables durante este período son a dirección de escena da opereta multimedia After-shave (1986), de A. R. Reixa e a codirección de A cena (1987) da Asemblea de Actores, Directores e Técnicos de Teatro.

En febreiro de 1994, Rosa Hurtado e Santiago Montenegro, coa colaboración de Manuel Pombal na dirección de escena, compoñentes de Artello, deciden iniciar unha nova etapa da compañía, caracterizada fundamentalmente por un xeito de produción máis artesanal, razón pola cal engaden o sobrenome Teatro alla scala 1:5.

Malia os cambios substanciais no formato da compañía e dos espectáculos, deciden manter como base da súa liña de traballo a que sempre foi e segue a ser a característica esencial da súa traxectoria: a creación creativa.

Tras case ano e medio de traballo de creación e de construción, o 23 de xuño de 1995 estrean en Vilagarcía de Arousa a montaxe A do libro (Aventuras de Perello de Chora-que-logo-bebes). Foi galardoada co Premio á Mellor Estética Visual na Mostra Internacional de Titelles a la Vall d’Albaida (Valencia). A este espectáculo sucedéronlle, na mesma liña de traballo, Unha de amor (1999) – Premio á Mellor Posta en Escena e Produción na "IX Feria Europea de Teatro para Niñ@s (FETEN)" (Xixón)- Amadís de Algures (2002) e De fábula (2005). Con estes espectáculos participaron –e participan- en numerosos festivais e programacións, alén de en campañas escolares por toda a Península.