Hamlet

De Tito Asorey e Vanesa Sotelo a partir do texto orixinal de William Shakespeare

Ao longo da súa traxectoria, o CDG achegouse en varias ocasións ao universo shakespeariano con montaxes que conseguiron gran recoñecemento artístico e unha excelente acollida do público. Desde As alegres casadas, en 1989, ata Shakespeare en Roma, en 2023, pasando por títulos como Un soño de verán (1992), Ricardo III (2005) ou Noite de Reis (2007). Porén, chama a atención que Hamlet, probablemente a peza máis célebre do dramaturgo inglés, nunca formara parte ata o de agora do seu repertorio.

Tras a morte do rei de Dinamarca, o príncipe Hamlet regresa ao castelo de Elsinor e atópase cunha corte transformada: súa nai, Gertrud, casou rapidamente con seu tío Claudio, que agora ocupa o trono. Pouco despois, o espectro de seu pai revélalle un segredo terrible: asasinouno Claudio. Desde ese momento, Hamlet queda atrapado entre a necesidade de facer xustiza e as súas propias dúbidas. Mentres intenta confirmar a verdade e decidir como actuar, o príncipe adopta un comportamento errático que desconcerta a todos ao seu redor. As sospeitas, as intrigas políticas e os xogos de poder van envolvendo a corte, afectando tamén as relacións persoais de Hamlet, especialmente coa inocente Ofelia.

A medida que a tensión medra, as mentiras e as vinganzas desencadean unha cadea de traxedias que conduce a un enfrontamento final no que se saldan contas antigas e o destino de Dinamarca queda marcado para sempre.
Todo o humano cabe en Hamlet. Unha historia onde o heroe é por veces luminoso e moitas veces escuro, en conflito continuo e en dúbida constante, que se destila nese ser ou non ser xa convertido en icona pop. É teatro en maiúsculas, porque non hai nada máis dramático que a dúbida. Nin nada máis galego.

SER, SOMOS
Fran Núñez| Director do Centro Dramático Galego

Hamlet é un texto ao que hai que volver sempre. O Centro Dramático Galego nunca montou Hamlet, o de Shakespeare, porque o de Cunqueiro si que se montou dúas veces. Así que, no noso caso, volvemos a Hamlet e chegamos por primeira vez aoHamlet de William Shakespeare.

Din que os clásicos son clásicos porque resoan no presente. Tamén porque falan de nós. E iso confróntanos.

Hamlet é un dos máis brillantes exemplos de teatralidade, de metateatralidade. Unha compañía de teatro dentro dunha obra de teatro, unha farsa honesta que expón a mentira e a podremia do ser humano. Por iso o teatro segue vivo en tempos de intelixencia artificial, de plataformas de contidos e de redes sociais, porque o teatro é un encontro, porque non hai nada que supere o ser e o estar xuntos. Uns, no escenario, xogando a ser e, outros, no patio de butacas, intentando ver sen ser vistos. Pero dun lado e doutro do pano sabemos que estamos a compartir un momento único que non volverá pasar, porque esa é a maxia do teatro.

En tempos de soidade, de illamento, de individualismo, lembrar que non estamos sós, porque como mínimo para que exista o teatro ten que haber dúas persoas: o que fala e outro que mire. Iso, hoxe, tal e como está o mundo, xa é moito. Porque á eterna pregunta de se somos ou non somos, que dicía Hamlet, o teatro dános unha resposta: somos. Somos parte de algo, somos seres sociais que compartimos, que nos encontramos.

Levamos dous mil anos anunciando a morte do teatro e cada día está máis vivo. Porque o teatro non deixa de existir mentres exista a necesidade do ser humano de compartir, de coidar, de acompañar. O teatro é iso. Din que un dos primeiros signos de humanidade foi un óso quebrado e soldado que se atopou nun xacemento arqueolóxico. Porque alguén tivo que coidar do outro. E o teatro é unha tarefa colectiva baseada niso, no outro, nese coidado entre o equipo artístico, o equipo técnico e o público. E por iso o teatro nunca vai morrer, porque é brutalmente humano.

Ás veces penso que a humanidade merecemos extinguirnos, pero logo penso que con iso extinguirase o teatro e pásame. Un anaco.

AVISO DE SEGURIDADE:
Esta produción contén efectos de iluminación intermitente/estroboscópica e sons de alto impacto.

COMPROMISO COA ACCESIBILIDADE:
Todas as representacións contarán con interpretación en linguaxe de signos, audiodescrición, programa de lectura fácil e acceso para persoas con mobilidade reducida.

As butacas para PERSOAS CON MOBILIDADE REDUCIDA serán adquiridas na billeteira do Salón Teatro os días de función dende as 16:00 ata a hora do inicio da función (18:00 h) presencial ou telefónicamente (881 867 223). Tamén poden reservarse no enderezo electrónico centro.dram%C3%A1tico.galego [at] xunta.gal (centro.dramático[dot]galego[at]xunta[dot]gal)
Os dispositivos de audiodescrición serán solicitados ao persoal de sala.

FUNCIÓNS DESCONTRAÍDAS - MÉRCORES ÁS 18:00 H:
Como parte das medidas de accesibilidade adoptadas polo CDG, os mércores ás 18:00 h haberá sesións descontraídas coas que se pretende crear un ambiente acolledor para aquelas persoas con necesidades especiais ou diversidade cognitiva e/ou sensorial. Ademais das medidas de accesibilidade comúns a todas as representacións, nestas sesións descontraídas redúcense as restricións propias dos protocolos de asistencia a espectáculos teatrais: non hai escuridade total no patio de butacas e permítese a entrada e saída da sala, tendo, ademais, unha maior tolerancia a sons e movementos no patio de butacas por parte dos equipos que traballan na escena.