Nada se sabe

Ignacio García

Peza teatral inclusiva producida polo Centro Dramático Galego e Culturactiva

Ano: 2024

60 min

Espectáculo coproducido polo Centro Dramático Galego

Todos os públicos

Ficha artística Galería

Texto

Nin isto sequera sei, que nada sei; conxectúroo, porén, de min e dos demais. Sexa esta proposición a miña bandeira; esta débese seguir: Nada se sabe.

Dúas actrices e do...

Nin isto sequera sei, que nada sei; conxectúroo, porén, de min e dos demais. Sexa esta proposición a miña bandeira; esta débese seguir: Nada se sabe.

Dúas actrices e dous actores repasan diversos fragmentos da historia da literatura dramática e non só, partindo da idea da diferenza, a/o discriminada/o, a/o diferente, que a sociedade non sabe integrar. Desde o seu propio punto de vista, resignifican eses textos desde esa diversidade, advertindo o público e a sociedade de que nada se sabe sobre o que as persoas con discapacidade son, pensan, senten, queren, e da posición que desexan ocupar na vida, na sociedade e na arte.

Eles e elas escríbense e invéntanse a si mesmas/os, sen tutelas; elas e eles propoñen un modelo de convivencia compasivo e próximo.

NADA SE SABE

Todo é cuestión de nomes. Non hai nome acomodado.

Nin isto sequera sei, que nada sei; conxectúroo, con todo, de min e dos demais. Sexa esta proposición a miña bandeira; esta débese seguir: Nada se sabe.

Con esas palabras dubitativas e dialécticas comeza a obra capital do tudense Francisco “o escéptico” (Tui, 1550 – Toulouse, 1623), do que acabamos de conmemorar o cuarto centenario da súa morte. Trátase da obra titulada Quod nihil scitur (Que nada se sabe) que é recoñecida por moitos estudosos como un antecedente da dúbida metódica cartesiana e do cuestionamiento sistemático do mundo como medio de aproximación á realidade sen prexuízos. Dubidar é un pensamento revolucionario nunha sociedade de certezas impostas como a nosa.

Dúas actrices e dous actores repasan diversos fragmentos da historia da literatura dramática e non só, partindo da idea da diferenza, o discriminado, o diferente, que a sociedade non sabe integrar. Desde o seu propio punto de vista resignifican eses textos desde esa diversidade, advertindo ao público e á sociedade de que Nada se Sabe sobre o que as persoas con discapacidade, son, pensan, senten, queren, e da posición que desexan ocupar na vida, na sociedade e na arte. Eles e ellas escríbense e invéntanse a si mesmos/as, sen tutelas; eles e ellas propoñen un modelo de convivencia compasivo e próximo.

O escenario é o ágora pública desde o que proxectar esta reflexión, ás veces literaria, ás veces musical e noutras autorreferencial, pero sempre cunha elevación poética e metafórica. Unha viaxe contada por quen o fai día a día, desde a diversidade funcional, desmontando mitos e prexuízos sobre quen son, que queren e que pensan e senten.

Coa súa peripecia e o seu punto de vista iremos dando conta de que neste camiño á integración real, case NADA SE SABE.

Nada se sabe é unha obra teatral inclusiva producida polo Centro Dramático Galego e Culturactiva. Conta cun elenco de actores con diversidade funcional e expón un reto á audiencia sobre o que entendemos por discapacidade, baseándose en textos de Manuel Lourenzo. Ao tratarse dunha proposta cun forte compromiso integrador, as funcións adoitan contar con medidas de accesibilidade para o público, que inclúen: • Intérprete de Lingua de Signos (LSE) durante toda a obra. • Audiodescripción e programa de lectura fácil. • Visitas táctiles previas para persoas con discapacidade visual.

Ver máis

Autoría

Francisco Sánchez "o escéptico" naceu en 1551 na localidade galega de Tui e morreu en 1623 tras unha longa vida dedicada ao estudo, ao exercicio da medicina e ao seu ensino, pois desde...

Ver máis

Dirección

Ignacio García é licenciado en dirección de escena pola Real Escuela Superior de Arte Dramático de Madrid. Obtivo o premio para Novos Directores, o de Mellor Director pola Asociación d...

Ignacio García é licenciado en dirección de escena pola Real Escuela Superior de Arte Dramático de Madrid. Obtivo o premio para Novos Directores, o de Mellor Director pola Asociación de Directores de Escena de España por dúas ocasións e venceu no I Certame de Creación Escénica do Teatro Real de Madrid. Foi adxunto á Dirección Artística do Teatro Español de Madrid, director do Festival Internacional de Teatro Clásico de Almagro e director artístico de Voces de la Lengua a la Lengua e é programador do Festival Dramafest en México.

Dirixiu espectáculos teatrais sobre textos de Sor Juana Inés da Cruz, Calderón, Lope, Cervantes, Hurtado de Mendoza, Quevedo, Vélez de Guevara, Frei Luis de León, Rodríguez Méndez, León Felipe, Alonso de Santos, Ernesto Caballero, Max Aub, León Felipe, José Saramago, Enrique Jardiel Poncela e Juan Carlos Rubio nos escenarios, festivais e compañías nacionais de España, Europa e América Latina.

No campo lírico, realizou a posta en escena de máis de 60 títulos do repertorio universal, mostrando unha especial sensibilidade polo repertorio español de todas as épocas, levándoo a toda Europa e América, con títulos como Ensalada de ensaladas de Mateo Flecha y Garcimuñoz; Égloga de Plácida y Vitoriano de Juan del Encina; Don Giovanni Tenorio de R. Carnicer; Il tutore burlato de Martín y Soler; Un avvertimento ai gelosi de Manuel García; Pan y Toros y Gloria y Peluca de Francisco Asenjo Barbieri; El estreno de una artista de J. Gaztambide; Las Golondrinas de J. M. Usandizaga; La eterna canción, Black el payaso, La tabernera del puerto e Adiós a la bohemia de Juan José de P. Sorozábal; Las Labradoras de Murcia de A. Rodríguez de Hita; La del Soto del parral de Soutullo y Vert; Marina de E. Arrieta; Los Gavilanes e La rosa del azafrán de Jacinto Guerrero; Las corsarias de Francisco Alonso e Cecilia Valdés de Gonzalo Roig.

Tamén dirixiu Unha noite española con Carmen – Zarzuela show para a Capital Europea da Cultura Wroclaw 2016, galas de zarzuela e os espectáculos flamencos Torera, Iberia e Carmen. No repertorio contemporáneo, La Celestina de Joaquín Nin-Culmel; Un parque de Luis de Pablo; Orfeo de Jesús Rueda; Il carro e i canti de Alessandro Solbiati e Oh, eternidad de Marta Lambertini.

Tamén ten realizado máis de 30 bandas sonoras con prestixiosos directores e directoras, e compaxina o seu labor como director de escena coa pedagoxía impartindo cursos, seminarios e másters en diferentes países.

Culturactiva S. Coop. Galega, con máis de vinte anos de traxectoria, é un referente en Galicia no sector da xestión cultural. Consolidada como unha das grandes produtoras e distribuidoras do país, o seu ámbito abrangue os campos da creación e venda teatral e musical, a organización de eventos, a xestión integral de programacións e a dinamización cultural, tanto no ámbito creativo como formativo.

No apartado da produción teatral, desenvolve un traballo que mestura propostas artísticas anovadoras e de calidade, con compromiso político e orgullo de país, poñendo sempre ao público no centro da súa acción cultural. Na última década, Culturactiva Producións é a responsable dun número importante de espectáculos teatrais, tanto de interior como de rúa, entre os que destacan: Retrincos de Castelao, Saaabor!, Dous no camiño, O valo e vía morta (coproducións con Pallasos en Rebeldía), Falar sen cancelas, papar sen cancelas, Rosalía, Conexión pingüín, As alumnas ou Castelao.

Ver máis

Elenco

Rubén Bargiela Sierpes, Corina Alfonso Mañá, Elvis García Torres, Carme García Rigau

Resumo

Ficha artística

Selección e adaptación musical: Ignacio García Axudante de dirección: Fran Rei Equipo de produción: Culturactiva Producións

*Creación colectiva de Ignacio García, Rubén Bargiela Sierpes, Corina Alfonso Mañá, Elvis García Torres, Carme García Rigau e Fran Rei sobre o texto orixinal Quod nihil scitur (Que nada se sabe) de Francisco Sánchez e outras pezas.

Galería de imaxes